چه بدبختیم...

ما ملت بدبختی هستیم...خیلی بدبخت به خدا. اونهمه تلاش کردیم، بعد رای دادیم، بعد کتک خوردیم، بعد کشته شدیم...حالا هم باید با تنفر تمام کسانی که آینده هامون و رقم می زنن رو تحمل کنیم.

+نوشته شده در دوشنبه هشتم تیر 1388ساعت16:46توسط بنفشه |

آرشيو نوشته ها

دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385

پيوندها

کویریات
فلک را سقف بشکافیم
الانی
مای من
روزنگار
درای
یادداشت های نوید
نیکات
گیلاس خانمی
عامیانه ها-همسرم
مهتاب
مودی
هم نفس
شقایق
دفترچه
باد صبا
تارا...ستاره کمیاب
خواب زمستونی
ایستاده در رنگین کمان
یک پنجره برای پرواز
دلاویزترین
سیندرلا
مطبخ خاله خانم
ستاره می شوم
داستان پرواز
جیک جیک مستون
روی میز آشپزخانه
سعید
روزهای زندگی من
سمساری
آشپزخونه
خودیافته
زمزمه
ویولت
دست های ناآشنا
پله پله تا ملاقات خدا
انار خانوم
دانشگاه با طعم باران
یادداشت های یک دختر ترشیده
تنبل خونه شاه عباسی
آنتیگونه
آوای مهاجر
تخته سیاه
من در اقیانوس زندگی
ارمیا

RSS