بلاگفا خراب بود. خیلی وقت بود که با یه عالمه حرف نگفته نمی تونستم چیزی توی این وبلاگ بنویسم. داشتم فکر می کردم برم یه جای جدید ولی دلم نمی یومد آرشیو این وبلاگ و نبرم. شاید همین روزها اسباب کشی کنم به یه جای مطمین. این نوشته ی هفته ی پیشم و داشته باشین:

 

 برای دخترک درونم،

حس عجیبی است داشتن تو، جان گرفتن تو در وجود من و اینهمه نزدیکی تو به من. احساس ویژه ای است شریک بودن تو با عشق ۱۲ ساله ی زندگیم، حقیقت شدن آرزوی مشترک پدر و مادر یک دختر بودن. ۱۷ هفته است که شب و روزم، همه ی فکر و احساسم و ضربان قلبم رو با تو شریکم. از امروز نیز تک تک لحظه ها، روزها، هفته ها، ماه ها و سالهای زندگیم رو با تو خواهم بود با یک فکر و آرزوی همیشگی و اون سلامتی، شادمانی و آرامش ابدی توست. دوستت دارم کوچولوی دوست داشتنی. 

بنفشه

۲۷ خرداد ۱۳۹۴