فردا اول مهر دیگریست. ۲۴ سال گذشته که من یا دانش آموز بودم یا دانشجو همیشه ی خدا روز قبل از شروع مدرسه ها با یه عالمه ذوق مشغول آماده کردن دفتر و کتاب بودم. امسال هم با همون یه عالمه ذوق امروزم به آماده کردن مطالبی گذشت که فردا باید درس بدم. امسال اول مهر من باز هم می رم دانشگاه، باز هم از بودن توی اون محیط و شور و حالش پر از ذوق می شم. اینبار البته عنوانم کمی متفاوته. با همه ی وجودم تلاش می کنم که آموخته هام تو ذهن دانشجوهام موندگار بشه که شاید اگه یه روزی خواستن از آدم هایی اسم ببرن که ازشون چیزی یاد گرفتن یاد من هم بیفتن.

بنفشه،

با یاد همه ی بهترین معلم ها و استادهایی که من و مدیون خودشون کردن و با نام تو که اّغاز همه ی اولین هاست...